یک مطالعه جدید در دانشگاه علوم پزشکی مشهد، زنگ خطر تازه‌ای درباره آلودگی‌های نوظهور محیط‌زیستی به صدا درآورد؛ نتایج این پژوهش نشان می‌دهد میکروپلاستیک‌ها نه‌تنها خود آلاینده هستند، بلکه می‌توانند به‌عنوان «حامل‌های قوی» مواد سمی در منابع آبی عمل کنند.

این طرح تحقیقاتی توسط دکتر ضیاءالدین بنیادی، عضو هیأت علمی دانشکده بهداشت، با هدف بررسی توانایی جذب رنگ سمی کریستال ویوله توسط میکروپلاستیک پلی‌استایرن انجام شد. یافته‌ها حاکی از آن است که این ذرات ریز پلاستیکی قادرند تا حدود ۹۷ درصد از این آلاینده خطرناک را در شرایط بهینه جذب کنند.

بر اساس نتایج، بیشترین میزان جذب در شرایطی شامل pH خنثی، زمان تماس ۳۵ دقیقه و دوز مشخصی از میکروپلاستیک به دست آمده است. همچنین بررسی‌های آزمایشگاهی نشان داد که پس از جذب آلاینده، ویژگی‌های سطحی میکروپلاستیک‌ها تغییر کرده که این موضوع می‌تواند بر رفتار آن‌ها در محیط زیست تأثیرگذار باشد.

پژوهشگران تأکید می‌کنند که این یافته‌ها یک نگرانی جدی را برجسته می‌کند: میکروپلاستیک‌ها می‌توانند مانند «ناقل‌های نامرئی»، مواد سمی را در آب جابه‌جا کرده و احتمال ورود آن‌ها به زنجیره غذایی و در نهایت بدن انسان را افزایش دهند.

به گفته محققان، این نتایج ضرورت توجه فوری به مدیریت پسماندهای پلاستیکی، کاهش مصرف پلاستیک‌های یک‌بار مصرف و انجام مطالعات گسترده‌تر درباره اثرات سلامت‌محور میکروپلاستیک‌ها را نشان می‌دهد؛ موضوعی که می‌تواند به یکی از چالش‌های مهم بهداشت محیط در سال‌های آینده تبدیل شود.

https://scholar.google.com/citations?user=--lJvCIAAAAJ&hl=en

این طرح تحقیقاتی توسط دکتر ضیاءالدین بنیادی، عضو هیأت علمی دانشکده بهداشت، با هدف بررسی توزیع و اثرات بهداشتی میکروپلاستیک‌ها در سطح شهر مشهد انجام شد. در این مطالعه مقطعی، نمونه‌های گرد و غبار از  23 نقطه مختلف شهر جمع‌آوری و با استفاده از روش‌های پیشرفته آزمایشگاهی مورد تحلیل قرار گرفت.

 نتایج نشان داد که انواع مختلفی از پلیمرها از جمله پلی‌اتیلن، پلی‌پروپیلن، پلی‌اتیلن ترفتالات و لاستیک‌های مصنوعی در گرد و غبار شهری وجود دارند. همچنین میزان میکروپلاستیک‌ها در نمونه‌ها بین حدود ۹۰ تا ۵۳۰ ذره در هر گرم متغیر بوده و بخش قابل توجهی از این ذرات دارای اندازه‌ای کمتر از ۱۰۰ میکرومتر هستند.

بررسی‌ها حاکی از آن است که ۶۱ درصد ذرات به شکل قطعه‌ای و بیش از نیمی از آن‌ها به رنگ تیره هستند که نشان‌دهنده منشأ آن‌ها از سایش لاستیک‌ها و منابع شهری است. همچنین برآوردها نشان می‌دهد میزان مواجهه روزانه از طریق بلع برای بزرگسالان حدود ۳۰۷ ذره و برای کودکان حدود ۱۷۹۰ ذره است که بیانگر خطر بیشتر برای گروه‌های سنی پایین‌تر است.

بر اساس نتایج این پژوهش، میکروپلاستیک‌ها به دلیل توانایی جذب آلاینده‌های سمی، می‌توانند خطر جدی برای سلامت انسان باشند. پژوهشگران تأکید می‌کنند که بهبود مدیریت پسماندهای پلاستیکی، کاهش مصرف پلاستیک‌های یک‌بار مصرف و افزایش آگاهی عمومی، از راهکارهای مهم برای کاهش این آلودگی نوظهور در محیط‌های شهری است.

https://scholar.google.com/citations?user=--lJvCIAAAAJ&hl=en